ابليس ، به آن چشم طمع دارد و امام عليه السّلام از حسن بصرى و ديگران به آن آگاهتر و داناتر است . ( 1 ) 47 - امام عليه السّلام فرمود : « إذا نصح العبد للّه في سره أطلعه على مساوئ عمله ، فتشاغل بذنوبه عن معايب الناس . . . » « هرگاه بنده‌اى در نهان براى خدا خالص و صميمى بود ، خداوند او را از بديهاى عملش آگاه مىسازد و در نتيجه او به جاى عيبهاى مردم به گناهان خود توجه پيدا مىكند . » براستى كه اگر انسان در باطن خودش خداترس باشد و از گناهان و نافرمانيهاى حق تعالى اجتناب ورزد ، خداى تعالى الطاف خود را بر او ارزانى مىدارد ؛ از جمله او را بر بديهاى عملش آگاه مىسازد و او را در عوض عيبجويى از مردم بدانها مشغول مىگرداند ، تا از پيامدهاى غيبت مردم كه از بدترين گناهان است نجات پيدا كند . ( 2 ) 48 - امام عليه السّلام فرمود : « أقرب ما يكون العبد من غضب اللّه ، إذا غضب . » « نزديكترين موقعى كه بنده به خشم خدا نزديك مىشود هنگامى است كه خشمگين مىگردد . » براستى غضب از عوامل هلاكت انسان است و خشم است كه آدمى را از حال تعادل بيرون مىكند و در شرّ عظيمى مىاندازد و - اكثر اوقات - بدترين جرمها را كه آدم‌كشى است در حال خشم مرتكب مىشود و اين خود از عواملى است كه باعث خشم و عذاب خدا نسبت به بنده مىگردد . ( 3 ) 49 - امام عليه السّلام فرمود : « للدابة على صاحبه ست خصال : يبدأ بعلفها إذا نزل ، و يعرض عليها